Christus
Christus, -i m.
rzeczownik, deklinacja II
Chri-stus · /ˈkri.stus/
Chrystus
Greckie Christós — „namaszczony” — tłumaczenie hebrajskiego Masziach (Mesjasz).
w polszczyźnie chrześcijanin, chrzest
w tekstach
Salve Regína Christi
Kýrie, eléison Christe, Christe, Christe
Glória in excélsis Christe, Christe
Credo Christum
Aufer a nobis Christum
Deus, qui humánæ substántiæ Christus
Súscipe, sancta Trínitas Christi, Christum
Præfatio communis Christum
Te ígitur Christum
Communicántes Christi, Christum
Hanc ígitur Christum
Quam oblatiónem Christi
Unde et mémores Christi
Súpplices te rogámus Christum
Meménto étiam (pro defúnctis) Christo, Christum
Nobis quoque peccatóribus Christum
Líbera nos Christum
Hæc commíxtio Christi
Dómine Iesu Christe, qui dixísti Christe
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi Christe
Percéptio Córporis tui Christe
Panem cæléstem Christi
Quid retríbuam Christi
Ecce Agnus Dei Christi
Pláceat tibi, sancta Trínitas Christum
Deus, refúgium nostrum Christum
słownik zewnętrzny: Logeion