Perpétua

Perpétua, -æ f.

rzeczownik, deklinacja I

Per-pé-tu-a · /pɛrˈpɛ.tu.a/

Perpetua

Imię jest łacińskim przymiotnikiem — „nieustanna”. Męczennica kartagińska; zachował się dziennik jej uwięzienia.

słownik zewnętrzny: Logeion