adúno

adúno, adunáre, adunávi, adunátum

czasownik, koniugacja I

a-dú-no · /aˈdu.nɔ/

zjednoczyć, scalić

Późnołacińskie złożenie ad + unus; klasyczna łacina go nie zna.

w tekstach

Te ígitur adunáre

słownik zewnętrzny: Logeion