æstimátor

æstimátor, æstimatóris m.

rzeczownik, deklinacja III

æ-sti-má-tor · /ɛ.stiˈma.tɔr/

ten, kto szacuje, oceniający

Rzeczownik od æstimáre — wyceniać; słowo z języka rachunków i sądów.

słownik zewnętrzny: Logeion