avarítia

avarítia, avarítiæ f.

rzeczownik, deklinacja I

a-va-rí-ti-a · /a.vaˈri.tsi.a/

chciwość, skąpstwo

Od avárus — chciwy, a to od avére, „pragnąć gorąco”. W psalmie stoi jako to, ku czemu serce może się skłonić zamiast ku świadectwom Bożym.

w polszczyźnie awaria

słownik zewnętrzny: Logeion