benígnus

benígnus, -a, -um

przymiotnik

be-ní-gnus · rz. /bɛˈni.ɲus/ · pol. /bɛˈni.gnus/

łaskawy, dobrotliwy, życzliwy

Złożenie z bonus i rdzenia gigno — dobrze urodzony, a stąd: życzliwy z natury.

w tekstach

Deus, refúgium nostrum benígnus

słownik zewnętrzny: Logeion