benígnus
benígnus, -a, -um
przymiotnik
be-ní-gnus · rz. /bɛˈni.ɲus/ · pol. /bɛˈni.gnus/
łaskawy, dobrotliwy, życzliwy
Złożenie z bonus i rdzenia gigno — dobrze urodzony, a stąd: życzliwy z natury.
w tekstach
Deus, refúgium nostrum benígnus
słownik zewnętrzny: Logeion