chérubim
ché-ru-bim · /ˈkɛ.ru.bim/
hasło
chérubim m. — cherubiny
Hebrajska forma liczby mnogiej. Liczba pojedyncza: cherub. W łacinie nieodmienna. Wulgata traktuje ją jako rodzaj męski: duos cherubim aureos w Wj 25, 18. Prefacja zwykła stawia Séraphim w rodzaju nijakim: beáta Séraphim.
gramatyka
rzeczownik
w tekstach
Te Deum laudámus chérubim
Qui sedes, Dómine, super Chérubim Chérubim
słownik zewnętrzny: Logeion