coadúno

coadúno, coadunáre, coadunávi, coadunátum

czasownik, koniugacja I

co-a-dú-no · /kɔ.aˈdu.nɔ/

jednoczyć, zbierać w jedno

Późnołaciński czasownik od co- i unus: sprowadzić wielu do jednego. Klasyczna łacina go nie zna.

w tekstach

Dómine Iesu Christe, qui dixísti coadunáre

słownik zewnętrzny: Logeion