coadúno
coadúno, coadunáre, coadunávi, coadunátum
czasownik, koniugacja I
co-a-dú-no · /kɔ.aˈdu.nɔ/
jednoczyć, zbierać w jedno
Późnołaciński czasownik od co- i unus: sprowadzić wielu do jednego. Klasyczna łacina go nie zna.
w tekstach
Dómine Iesu Christe, qui dixísti coadunáre
słownik zewnętrzny: Logeion