concélebro

concélebro, concelebráre, concelebrávi, concelebrátum

czasownik, koniugacja I

con-cé-le-bro · rz. /kɔnˈtʃɛ.lɛ.brɔ/ · pol. /kɔnˈtsɛ.lɛ.brɔ/

święcić razem, wspólnie sławić

Złożenie cum + celebráre. Tu o chórach anielskich, nie o kapłanach: dzisiejsze „koncelebra” to inne, znacznie późniejsze użycie.

słownik zewnętrzny: Logeion