concupísco

concupísco, concupíscere, concupívi, concupítum

czasownik, koniugacja III

con-cu-pí-sco · /kɔn.kuˈpi.skɔ/

zapragnąć, zapłonąć pragnieniem

Czasownik inchoatywny (-sco): nie „pragnę”, lecz „zapragnąłem”, zacząłem pragnąć. Ten sam rdzeń co concupiscéntia, pożądliwość — tu jednak pragnienie zwrócone ku przykazaniom.

w polszczyźnie konkupiscencja

słownik zewnętrzny: Logeion