condemnátio

condemnátio, condemnatiónis f.

rzeczownik, deklinacja III

con-dem-ná-ti-o · /kɔn.dɛmˈna.tsi.ɔ/

potępienie, skazanie

Od condemnáre — skazać; w rzymskim sądzie sam wyrok, a nie rozprawa.

w polszczyźnie kondemnata

słownik zewnętrzny: Logeion