confíteor
confíteor, confitéri, conféssus sum
czasownik, koniugacja II
con-fí-te-or · /kɔnˈfi.tɛ.ɔr/
wyznawać, spowiadać się, wysławiać
W łacinie kościelnej także „wysławiać”: Confitémini Dómino.
w polszczyźnie konfesjonał, konfesja
w tekstach
Confíteor (Ministrórum) Confíteor
Credo Confíteor
Psalmus Iúdica me Confitébor, confitébor
Confíteor (Sacerdotis) Confíteor
słownik zewnętrzny: Logeion