consecrátio

consecrátio, consecratiónis f.

rzeczownik, deklinacja III

con-se-crá-ti-o · /kɔn.sɛˈkra.tsi.ɔ/

konsekracja, poświęcenie

Od consecráre — oddać na własność bóstwu; w łacinie pogańskiej także o zaliczeniu cesarza w poczet bogów.

w polszczyźnie konsekracja

słownik zewnętrzny: Logeion