contúrbo

contúrbo, conturbáre, conturbávi, conturbátum

czasownik, koniugacja I

con-túr-bo · /kɔnˈtur.bɔ/

niepokoić, wprawiać w zamęt, mącić

Złożenie cum + turbáre — zmącić do gruntu.

w tekstach

Psalmus Iúdica me contúrbas

słownik zewnętrzny: Logeion