cultor
cultor, cultóris m.
rzeczownik, deklinacja III
cul-tor · /ˈkul.tɔr/
czciciel, wyznawca, uprawiający
Od cólere — uprawiać ziemię i czcić bogów; jedno słowo na oba, i stąd „kultura” i „kult”.
w polszczyźnie kultura, kult
w tekstach
Te ígitur cultóribus
słownik zewnętrzny: Logeion