cultor

cultor, cultóris m.

rzeczownik, deklinacja III

cul-tor · /ˈkul.tɔr/

czciciel, wyznawca, uprawiający

Od cólere — uprawiać ziemię i czcić bogów; jedno słowo na oba, i stąd „kultura” i „kult”.

w polszczyźnie kultura, kult

w tekstach

Te ígitur cultóribus

słownik zewnętrzny: Logeion