devótio

devótio, devotiónis f.

rzeczownik, deklinacja III

de-vó-ti-o · /dɛˈvɔ.tsi.ɔ/

oddanie, pobożność

Pierwotnie: uroczyste poświęcenie siebie bóstwu, także na śmierć; łacina chrześcijańska złagodziła je do oddania i pobożności.

w polszczyźnie dewocja

słownik zewnętrzny: Logeion