dico

di-co · /ˈdi.kɔ/

hasło

dico, dícere, dixi, dictum — mówić, powiedzieć

gramatyka

czasownik, koniugacja III

w polszczyźnie

dykcja, dyktando, werdykt (od vere dictum)

w tekstach

Magníficat dicent

Regína cæli dixit

Litániæ Sanctíssimi Nóminis Iesu dixísti

Præfatio communis dicéntes

Qui prídie dicens

Símili modo dicens

Pater noster (Missæ) dícere

Dómine Iesu Christe, qui dixísti dixísti

Panem cæléstem dic, dic, dic

Ecce Agnus Dei dic, dic, dic

Erunt signa in sole Dixit, dixit, dico

Quæcúmque scripta sunt Dico, dicit

Lætátus sum in his dicta

Cum audísset Ioánnes in vínculis dícere, dico

Gaudéte in Dómino semper dico, dico

Gaudéte in Dómino semper dico

Misérunt Iudǽi ab Ierosólymis dixit, Dixérunt, dicis, dixit, dixérunt, dicens

Dícite: pusillánimes confortámini Dícite

słownik zewnętrzny: Logeion