dignus

dignus, -a, -um

przymiotnik

di-gnus · rz. /ˈdi.ɲus/ · pol. /ˈdi.gnus/

godny, słuszny

w polszczyźnie dygnitarz

w tekstach

Salve Regína digni

Dóminus vobíscum (dialogus Præfationis) Dignum

Præfatio communis dignum

Panem cæléstem dignus, dignus, dignus

Ecce Agnus Dei dignus, dignus, dignus

słownik zewnętrzny: Logeion