dóminus

dóminus, -i m.

rzeczownik, deklinacja II

dó-mi-nus · /ˈdɔ.mi.nus/

Pan (o Bogu), pan, władca

w polszczyźnie dominować, dominikanie

w tekstach

Ave María Dóminus

Regína cæli Dóminus

Confíteor (Ministrórum) Dóminum

Glória in excélsis Dómine, Dómine, Dómine, Dóminus

Credo Dóminum, Dóminum

Sanctus Dóminus, Dómini

Psalmus 118, HE Dómine

Adiutórium nostrum Dómini

Confíteor (Sacerdotis) Dóminum

Misereátur Dóminus

Deus, tu convérsus Dómine, Dómine, Dóminus

Aufer a nobis Dómine, Dóminum, Dómine

Deus, qui humánæ substántiæ Dóminus

Offérimus tibi, Dómine Dómine

In spíritu humilitátis Dómine, Dómine

Lavábo inter innocéntes Dómine, Dómine, Dómine

Súscipe, sancta Trínitas Dómini, Dóminum

Oráte, fratres Dóminus

Dóminus vobíscum (dialogus Præfationis) Dóminus, Dóminum, Dómino

Præfatio communis Dómine, Dóminum

Te ígitur Dóminum

Meménto (pro vivis) Dómine

Communicántes Dómini, Dóminum

Hanc ígitur Dómine, Dóminum

Quam oblatiónem Dómini

Unde et mémores Dómine, Dómini

Súpplices te rogámus Dóminum

Meménto étiam (pro defúnctis) Dómine, Dómine, Dóminum

Nobis quoque peccatóribus Dóminum

Per quem hæc ómnia Dómine

Líbera nos Dómine, Dóminum

Pax Dómini Dómini

Hæc commíxtio Dómini

Dómine Iesu Christe, qui dixísti Dómine

Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi Dómine

Percéptio Córporis tui Dómine

Panem cæléstem Dómini, Dómine, Dómine, Dómine, Dómini

Quid retríbuam Dómino, Dómini, Dóminum, Dómini

Ecce Agnus Dei Dómine, Dómine, Dómine, Dómini

Quod ore súmpsimus Dómine

Corpus tuum Dómine

Ite, Missa est Dóminus

Pláceat tibi, sancta Trínitas Dóminum

Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) Dóminus, Dómine

Deus, refúgium nostrum Dóminum

słownik zewnętrzny: Logeion