dórmio

dórmio, dormíre, dormívi, dormítum

czasownik, koniugacja IV

dór-mi-o · /ˈdɔr.mi.ɔ/

spać, spoczywać

O zmarłych mówi się w Kanonie, że śpią; stąd „cmentarz” — po grecku miejsce snu.

w polszczyźnie dormitorium

w tekstach

Meménto étiam (pro defúnctis) dórmiunt

słownik zewnętrzny: Logeion