dórmio
dórmio, dormíre, dormívi, dormítum
czasownik, koniugacja IV
dór-mi-o · /ˈdɔr.mi.ɔ/
spać, spoczywać
O zmarłych mówi się w Kanonie, że śpią; stąd „cmentarz” — po grecku miejsce snu.
w polszczyźnie dormitorium
w tekstach
Meménto étiam (pro defúnctis) dórmiunt
słownik zewnętrzny: Logeion