exsultátio

exsultátio, exsultatiónis f.

rzeczownik, deklinacja III

ex-sul-tá-ti-o · /ɛks.sulˈta.tsi.ɔ/

radość, uniesienie

Od exsultáre — podskakiwać; radość, która nie usiedzi w miejscu.

w polszczyźnie egzultet

słownik zewnętrzny: Logeion