fácio
fá-ci-o · rz. /ˈfa.tʃi.ɔ/ · pol. /ˈfa.tsi.ɔ/
hasło
fácio, fácere, feci, factum — czynić, robić, tworzyć, wykonywać, sprawiać, powodować
W czasach opartych na temacie praesentis stronę bierną zastępuje fio (stawać się). W czasach perfectum tworzy ją factus sum.
gramatyka
czasownik, koniugacja III
w polszczyźnie
fakt, faktura
w tekstach
Ángelus Dómini factum
Litániæ Sacratíssimi Cordis Iesu factum, Fac
Litániæ Sanctíssimi Nóminis Iesu fac
Adiutórium nostrum fecit
Quam oblatiónem fácere
Símili modo fecéritis, faciétis
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi fac
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) facta, factum, factum, factus, factum
Univérsi, qui te exspéctant fac
Hæc sacra nos, Dómine fáciant
Pópulus Sion, ecce Dóminus véniet fáciet, fáciet
Éxcita, Dómine, poténtiam tuam fácias
słownik zewnętrzny: Logeion