futúrus

futúrus, -a, -um

przymiotnik

fu-tú-rus · /fuˈtu.rus/

przyszły, mający nastąpić

Pierwotnie imiesłów przyszły od sum; łacina używa go także samodzielnie jako przymiotnika, a w liczbie mnogiej nijakiej — „przyszłe rzeczy”.

słownik zewnętrzny: Logeion