génetrix
génetrix, genetrícis f.
rzeczownik, deklinacja III
gé-ne-trix · rz. /ˈdʒɛ.nɛ.triks/ · pol. /ˈgɛ.nɛ.triks/
rodzicielka, matka
Rzeczownik żeński od gigno — rodzić; ten sam rdzeń, co w génitus. W księgach spotyka się obie pisownie: genetrix i genitrix.
w tekstach
Salve Regína Génetrix
Communicántes Genetrícis
Líbera nos Genetríce
Deus, refúgium nostrum Genetríce
słownik zewnętrzny: Logeion