génetrix

génetrix, genetrícis f.

rzeczownik, deklinacja III

gé-ne-trix · rz. /ˈdʒɛ.nɛ.triks/ · pol. /ˈgɛ.nɛ.triks/

rodzicielka, matka

Rzeczownik żeński od gigno — rodzić; ten sam rdzeń, co w génitus. W księgach spotyka się obie pisownie: genetrix i genitrix.

w tekstach

Salve Regína Génetrix

Communicántes Genetrícis

Líbera nos Genetríce

Deus, refúgium nostrum Genetríce

słownik zewnętrzny: Logeion