gens
gens, gentis f.
rzeczownik, deklinacja III
gens · rz. /dʒɛns/ · pol. /gɛns/
naród, lud, ród
Ten sam rdzeń co gígnere — rodzić; gens to ci, którzy pochodzą ze wspólnego rodu.
w tekstach
Psalmus Iúdica me gente
słownik zewnętrzny: Logeion
gens, gentis f.
rzeczownik, deklinacja III
gens · rz. /dʒɛns/ · pol. /gɛns/
naród, lud, ród
Ten sam rdzeń co gígnere — rodzić; gens to ci, którzy pochodzą ze wspólnego rodu.
Psalmus Iúdica me gente
słownik zewnętrzny: Logeion