gens

gens, gentis f.

rzeczownik, deklinacja III

gens · rz. /dʒɛns/ · pol. /gɛns/

naród, lud, ród

Ten sam rdzeń co gígnere — rodzić; gens to ci, którzy pochodzą ze wspólnego rodu.

w tekstach

Psalmus Iúdica me gente

słownik zewnętrzny: Logeion