hábeo
hábeo, habére, hábui, hábitum
czasownik, koniugacja II
há-be-o · rz. /ˈa.bɛ.ɔ/ · pol. /ˈxa.bɛ.ɔ/
mieć, uważać za
w polszczyźnie habit, habilitacja
w tekstach
Dóminus vobíscum (dialogus Præfationis) Habémus
Te ígitur hábeas
słownik zewnętrzny: Logeion