illibátus

illibátus, -a, -um

przymiotnik

il-li-bá-tus · /il.liˈba.tus/

nienaruszony, nietknięty

Od libáre — ujmować coś z ofiary; illibátus znaczy: taki, z którego nic nie ubyło.

słownik zewnętrzny: Logeion