immaculátus
immaculátus, -a, -um
przymiotnik
im-ma-cu-lá-tus · /im.ma.kuˈla.tus/
niepokalany, nieskalany
Od mácula — plama; dosłownie „bez plamy”.
w tekstach
Súscipe, sancte Pater immaculátam
Unde et mémores immaculátam
Supra quæ immaculátam
Deus, refúgium nostrum immaculáta
słownik zewnętrzny: Logeion