indúlgeo
indúlgeo, indulgére, indúlsi, indúltum
czasownik, koniugacja II
in-dúl-ge-o · rz. /inˈdul.dʒɛ.ɔ/ · pol. /inˈdul.gɛ.ɔ/
okazywać łaskawość, darować, pobłażać
Rządzi celownikiem osoby: indulgére alicui — być dla kogoś łaskawym.
w tekstach
Aufer a nobis indulgére
Meménto étiam (pro defúnctis) indúlgeas
słownik zewnętrzny: Logeion