indúlgeo

indúlgeo, indulgére, indúlsi, indúltum

czasownik, koniugacja II

in-dúl-ge-o · rz. /inˈdul.dʒɛ.ɔ/ · pol. /inˈdul.gɛ.ɔ/

okazywać łaskawość, darować, pobłażać

Rządzi celownikiem osoby: indulgére alicui — być dla kogoś łaskawym.

w tekstach

Aufer a nobis indulgére

Meménto étiam (pro defúnctis) indúlgeas

słownik zewnętrzny: Logeion