inimícus

inimícus, -i m.

rzeczownik, deklinacja II

i-ni-mí-cus · /i.niˈmi.kus/

nieprzyjaciel, wróg

Zaprzeczone amícus (przyjaciel): in- + amícus.

w tekstach

Psalmus Iúdica me inimícus

Quid retríbuam inimícis

słownik zewnętrzny: Logeion