ínvoco
ínvoco, invocáre, invocávi, invocátum
czasownik, koniugacja I
ín-vo-co · /ˈin.vɔ.kɔ/
wzywać, przyzywać, powoływać się na
In i voco — zawołać ku komuś; w Piśmie stały zwrot invocáre nomen Dómini, wzywać imienia Pańskiego.
w polszczyźnie inwokacja
w tekstach
Panem cæléstem invocábo
słownik zewnętrzny: Logeion