ínvoco

ínvoco, invocáre, invocávi, invocátum

czasownik, koniugacja I

ín-vo-co · /ˈin.vɔ.kɔ/

wzywać, przyzywać, powoływać się na

In i voco — zawołać ku komuś; w Piśmie stały zwrot invocáre nomen Dómini, wzywać imienia Pańskiego.

w polszczyźnie inwokacja

w tekstach

Panem cæléstem invocábo

Quid retríbuam invocábo, invocábo

słownik zewnętrzny: Logeion