iustificátio

iustificátio, iustificatiónis f.

rzeczownik, deklinacja III

iu-sti-fi-cá-ti-o · /ju.sti.fiˈka.tsi.ɔ/

przykazanie, ustawa, usprawiedliwienie

W psalmach nie „usprawiedliwienie” w sensie teologicznym, lecz to, co Bóg ustanowił jako sprawiedliwe: Jego ustawy. Grecki psałterz oddaje tak hebrajskie chuqqim, przepisy.

w polszczyźnie justyfikacja

słownik zewnętrzny: Logeion