Kýrie

Kýrie m.

rzeczownik

Ký-ri-e · /ˈki.ri.ɛ/

Panie

Greckie κύριε, wołacz od κύριος „pan”. Żaden słownik łaciny nie notuje tego słowa osobno — łacina wzięła całą formułę: Niermeyer ma hasło kyrie-eleison na oznaczenie samego śpiewu, a Du Cange kyrieles „litania” i czasownik kyrieleisare „śpiewać Kyrie eleison”.

słownik zewnętrzny: Logeion