lætor, lætári, lætátus sum
czasownik, koniugacja I
læ-tor · /ˈlɛ.tɔr/
radować się, weselić się
Deponens (forma bierna, znaczenie czynne) od lætus — radosny.
Regína cæli lætáre, lætáre
Deus, tu convérsus lætábitur
słownik zewnętrzny: Logeion