mandátum

mandátum, -i n.

rzeczownik, deklinacja II

man-dá-tum · /manˈda.tum/

przykazanie, polecenie, zlecenie

Imiesłów bierny od mandáre użyty rzeczownikowo: to, co zlecono. Od tego słowa bierze nazwę Mandatum — obrzęd umycia nóg w Wielki Czwartek.

w polszczyźnie mandat

w tekstach

Psalmus 118, HE mandatórum, mandáta

Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi mandátis

słownik zewnętrzny: Logeion