mandátum
mandátum, -i n.
rzeczownik, deklinacja II
man-dá-tum · /manˈda.tum/
przykazanie, polecenie, zlecenie
Imiesłów bierny od mandáre użyty rzeczownikowo: to, co zlecono. Od tego słowa bierze nazwę Mandatum — obrzęd umycia nóg w Wielki Czwartek.
w polszczyźnie mandat
w tekstach
Psalmus 118, HE mandatórum, mandáta
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi mandátis
słownik zewnętrzny: Logeion