mandúco
man-dú-co · /manˈdu.kɔ/
hasło
mandúco, manducáre, manducávi, manducátum — jeść, spożywać
gramatyka
czasownik, koniugacja I
w tekstach
Qui prídie manducáte
słownik zewnętrzny: Logeion
man-dú-co · /manˈdu.kɔ/
mandúco, manducáre, manducávi, manducátum — jeść, spożywać
czasownik, koniugacja I
Qui prídie manducáte
słownik zewnętrzny: Logeion