méreo

méreo, merére, mérui, méritum

czasownik, koniugacja II

mé-re-o · /ˈmɛ.rɛ.ɔ/

zasłużyć, dostąpić, wysłużyć

W łacinie kościelnej z bezokolicznikiem znaczy zwykle „dostąpić tego, by…”, nie „zapracować na coś”: żołnierski sens zapłaty jest klasyczny, sens daru kościelny.

w polszczyźnie merytoryczny, emerytura

w tekstach

Regína cæli meruísti

słownik zewnętrzny: Logeion