méreo
méreo, merére, mérui, méritum
czasownik, koniugacja II
mé-re-o · /ˈmɛ.rɛ.ɔ/
zasłużyć, dostąpić, wysłużyć
W łacinie kościelnej z bezokolicznikiem znaczy zwykle „dostąpić tego, by…”, nie „zapracować na coś”: żołnierski sens zapłaty jest klasyczny, sens daru kościelny.
w polszczyźnie merytoryczny, emerytura
w tekstach
Regína cæli meruísti
słownik zewnętrzny: Logeion