munus, múneris n.
rzeczownik, deklinacja III
mu-nus · /ˈmu.nus/
dar, danina, urząd
w polszczyźnie remuneracja
Lavábo inter innocéntes munéribus
Te ígitur múnera
Supra quæ múnera
Quod ore súmpsimus múnere
słownik zewnętrzny: Logeion