oblátio
oblátio, oblatiónis f.
rzeczownik, deklinacja III
o-blá-ti-o · /ɔˈbla.tsi.ɔ/
ofiara, dar ofiarny
Rzeczownik od offérre — to, co przyniesiono przed Boga.
w polszczyźnie oblat
w tekstach
Súscipe, sancta Trínitas oblatiónem
Hanc ígitur oblatiónem
Quam oblatiónem oblatiónem
słownik zewnętrzny: Logeion