omnis
omnis, omne
przymiotnik
om-nis · /ˈɔm.nis/
każdy, wszystek, cały
w polszczyźnie omnibus
w tekstach
Confíteor (Ministrórum) ómnibus, omnes
Confíteor (Sacerdotis) ómnibus, omnes
Súscipe, sancte Pater ómnibus, ómnibus
Deus, qui humánæ substántiæ ómnia
Súscipe, sancta Trínitas ómnium
Te ígitur ómnibus
Meménto (pro vivis) ómnium, ómnibus
Quam oblatiónem ómnibus
Qui prídie omnes
Símili modo omnes
Súpplices te rogámus omni
Meménto étiam (pro defúnctis) ómnibus
Nobis quoque peccatóribus ómnibus
Per quem hæc ómnia ómnia
Líbera nos ómnibus, ómnibus, omni, ómnia
Dómine Iesu Christe, qui dixísti ómnia
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi ómnibus
Percéptio Córporis tui ómnia
Quid retríbuam ómnibus
Pláceat tibi, sancta Trínitas ómnibus
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) Ómnia, omnes, omnem
Deus, refúgium nostrum ómnibus
słownik zewnętrzny: Logeion