oro
oro, oráre, orávi, orátum
czasownik, koniugacja I
o-ro · /ˈɔ.rɔ/
modlić się, prosić, przemawiać
Od „oro” pochodzi wezwanie „Orémus” — módlmy się.
w polszczyźnie oracja, oratorium
w tekstach
Ave María ora
Salve Regína Ora
Regína cæli Ora
Confíteor (Ministrórum) oráre
Confíteor (Sacerdotis) oráre
Oráte, fratres Oráte
Pater noster (Missæ) Orémus
Deus, refúgium nostrum Orémus
słownik zewnętrzny: Logeion