orthodóxus

orthodóxus, -a, -um

przymiotnik

or-tho-dó-xus · /ɔr.tɔˈdɔ.ksus/

prawowierny

Z greki: orthós — prosty, dóxa — mniemanie. W Kanonie nie nazwa wyznania, lecz określenie wiernych trwających w wierze Kościoła.

w polszczyźnie ortodoksja

słownik zewnętrzny: Logeion