os

os, oris n.

rzeczownik, deklinacja III

os · /ɔs/

usta, twarz, mowa

Nie mylić z os, ossis — kość; oba brzmią tak samo w mianowniku, ale mają różne tematy. Stąd oratio i osculum.

w polszczyźnie oralny

słownik zewnętrzny: Logeion