pérhibeo
pérhibeo, perhibére, pérhibui, pérhibitum
czasownik, koniugacja II
pér-hi-be-o · rz. /ˈpɛr.i.bɛ.ɔ/ · pol. /ˈpɛr.xi.bɛ.ɔ/
dawać (świadectwo), przytaczać
Złożenie per + hábeo. W łacinie biblijnej niemal wyłącznie w zwrocie testimónium perhibére — dawać świadectwo.
w tekstach
Evangelium ultimum (Ioann. 1, 1-14) perhibéret, perhibéret
słownik zewnętrzny: Logeion