perpétuus

perpétuus, -a, -um

przymiotnik

per-pé-tu-us · /pɛrˈpɛ.tu.us/

nieustanny, wieczysty

Od pétere — dążyć: to, co idzie bez przerwy do końca. Nieco inaczej niż ætérnus, który mówi o bezkresie.

w polszczyźnie perpetuum

słownik zewnętrzny: Logeion