perturbátio

perturbátio, perturbatiónis f.

rzeczownik, deklinacja III

per-tur-bá-ti-o · /pɛr.turˈba.tsi.ɔ/

zamęt, niepokój, wzburzenie

Od perturbáre — zmącić do gruntu; obejmuje i zamieszanie zewnętrzne, i wzburzenie duszy.

w polszczyźnie perturbacja

słownik zewnętrzny: Logeion