píetas

píetas, pietátis f.

rzeczownik, deklinacja III

pí-e-tas · /ˈpi.ɛ.tas/

dobroć, łaskawość, pobożność

U Rzymian powinność wobec rodziców, bogów i ojczyzny — stąd pius Æneas. Użyte o Bogu, słowo to mówi o Jego wierności wobec nas.

w polszczyźnie pietyzm

w tekstach

Percéptio Córporis tui pietáte

słownik zewnętrzny: Logeion