píetas
píetas, pietátis f.
rzeczownik, deklinacja III
pí-e-tas · /ˈpi.ɛ.tas/
dobroć, łaskawość, pobożność
U Rzymian powinność wobec rodziców, bogów i ojczyzny — stąd pius Æneas. Użyte o Bogu, słowo to mówi o Jego wierności wobec nas.
w polszczyźnie pietyzm
w tekstach
Percéptio Córporis tui pietáte
słownik zewnętrzny: Logeion