placátus

placátus, -a, -um

przymiotnik

pla-cá-tus · /plaˈka.tus/

przejednany, łaskawy, ułagodzony

Imiesłów placáre, który stwardniał w przymiotnik: nie „dający się przebłagać”, lecz „już przebłagany”.

słownik zewnętrzny: Logeion