pláceo
pláceo, placére, plácui, plácitum
czasownik, koniugacja II
plá-ce-o · rz. /ˈpla.tʃɛ.ɔ/ · pol. /ˈpla.tsɛ.ɔ/
podobać się, być miłym
Rządzi celownikiem osoby: podobać się komu.
w tekstach
In spíritu humilitátis pláceat
Pláceat tibi, sancta Trínitas Pláceat
słownik zewnętrzny: Logeion