placo

pla-co · /ˈpla.kɔ/

hasło

placo, placáre, placávi, placátum — przebłagać, ułagodzić

gramatyka

czasownik, koniugacja I

w tekstach

Litániæ Sacratíssimi Cordis Iesu placátus

Placáre, quǽsumus, Dómine Placáre

Sacrifíciis præséntibus placátus

słownik zewnętrzny: Logeion